Luik-Bastenaken-Luik 2012: Het parcours

geschreven door

Luik-Bastenaken-Luik is een koers voor complete renners. Stijgingsprercentages tot 22 % en afdalingen die stuurmanskunst vereisen. Côte de Saint-Nicolas is niet zelden de scherprechter. Touretappe.nl verkent het parcours.

22 april 2012: La Doyenne, een parcours voor complete renners

Luik-Bastenaken-Luik is een statige dame op leeftijd. De start is in de stad met het allermooiste treinstation van de wereld. Als een blanke parel ligt dat te glanzen in de ruwe, grauwe oesterschaal van de vervallen panden eromheen. Speelhallen, telefoonshops en trieste kroegen, waar je de knoestige ex-mijnwerkers en arbeiders van Cockerill nog kunt aantreffen, met een sportkrantje onder de arm. Wielerliefhebbers, dat zijn ze zeker in Luik. De stad en haar inwoners vormen een passend decor voor deze stokoude Waalse klassieker.

Wanneer de renners op de weg terug zijn van de Luxemburgse grens, met Bastogne in de rug, finishen ze de laatste jaren niet meer in Luik zelf, maar in Ans, een voorstadje. Er wordt gekoerst over de glooiende, groene plooien van de Ardennen, maar ook wordt er fors geklommen, vooral in het tweede deel van de koers. Er zijn tien beklimmingen dit jaar, waaronder die van de Saint-Roche, de Stockeu (de berg van Eddie Merckx, zijn uitgehakte beeltenis staat op de top), de Wanner en natuurlijk die van de Côte de la Redoute, met stijgingspercentages van bijna 22%!

Op vijf kilometer voor de finish staan de coureurs op de trappers voor de korte klim van de Saint-Nicolas, die de laatste jaren vaak de bokken van de schapen scheidde. Om nog meer onderscheid te creëren, nam de organisatie vanaf 2008 ook de gemene Côte de la Roche aux Faucons op in het parcours. De Ardense heuvels zijn langgerekt en nodigen uit tot demarreren. Lange en eenzame ontsnappingen zijn er altijd geweest in La Doyenne, maar zelden leidden ze tot succes.

Het mooie van de Waalse rit is dat er een beroep wordt gedaan op alle disciplines van de profs. Als je kunt demarreren, moet je het doen, maar nooit te vroeg. Klimmen is een andere vereiste, dalen is al even belangrijk, en op de bochtige, smalle wegen moet je heel goed kunnen sturen. Slimme coureurs zien wie goed zit en pakken het juiste groepje.

Het weer kan snel omslaan in Luik–Bastenaken–Luik, zoals in 1980 toen Bernard Hinault  won. Sneeuwbuien teisterden het peloton. Het duurde bijna drie weken voor alle vingers van Hinaults rechterhand weer normaal functioneerden.

Bij de aanstaande editie zal het, gezien de weersverwachtingen, niet sneeuwen. Maar aangenaam fietsweer wordt ook niet echt verwacht. Kil en nat gaat het worden. Dat past ook wel bij deze rit.

Parcours Luik-Bastenaken - Luik 2012!
Klik op de afbeelding om deze te vergroten.

Gerelateerde artikelen
<b>België</b>
Delen: